Fundacja Vis Maior

Niewidomi mogą i potrafią żyć podobnie do ludzi widzących - mieć ciekawą pracę, rodzinę, korzystać z komputera, spotykać się z przyjaciółmi i znajomymi, pisać i czytać teksty oraz w inny sposób uczestniczyć w życiu kulturalnym, naukowym i sportowym.

Uczenie ludzi niewidomych orientacji przestrzennej, w tym technik samodzielnego poruszania się z białą laską, daje im możliwość aktywnego życia, zwiększa ich bezpieczeństwo oraz pozwala przygotować się do przyjęcia psa przewodnika.

Niestety nawet niewidomy, który doskonale opanował techniki samodzielnego poruszania się lub jest posiadaczem psa przewodnika, spotyka się na ulicach z sytuacjami, kiedy jego poczucie bezpieczeństwa zostaje zagrożone przez ludzi, którzy chcą Pomóc, ale robią to nieumiejętnie. Powodem nie są złe intencje, lecz niewiedza, czy błędne wyobrażenie, jak pomóc osobom z dysfunkcją narządu wzroku.

Jednak i Ty możesz sprawić, aby niewidomi w przestrzeni miejskiej funkcjonowali bardziej komfortowo. Uważnie przeczytaj dalszą część ulotki, to tylko 10 naszych podpowiedzi.

1. Aby pomóc człowiekowi niewidzącemu, zapytaj czy on życzy sobie pomocy i jak miałaby ta pomoc wyglądać. Nie odgaduj jego potrzeb, ale przyjmij sugestie, które on Ci daje.
2. Opisując osobie niewidomej jej usytuowanie względem przedmiotów lub miejsc, używaj określeń związanych z układem wskazówek na tarczy zegara. Przyjmij, że punkt najbliżej osoby niewidomej odpowiada godzinie szóstej, a na przeciwko jest dwunasta. Osoba niewidząca potrzebuje czasem informacji. Może Cię więc o coś zapytać, np. jaki numer autobusu podjechał na przystanek, jak dojść pod wybrany adres. Odpowiedz konkretnie na pytanie, które Ci zadano. Kieruj się w tym zakrętami, mijanymi obiektami, przejściami przez jezdnię (komunikat, że coś znajduje się ?tu?, albo ?tam? ? nic dla niewidomego nie znaczy).
3. Jeśli udzielasz odpowiedzi na pytanie, mów bezpośrednio do osoby niewidomej kierując twarz w jej stronę. Nie zwracaj się do ludzi jej towarzyszących ani też do psa przewodnika. Nie podnoś głosu, ponieważ na ogół człowiek niewidzący nie ma problemów ze słuchem. Odpowiadaj konkretnie, tylko wtedy kiedy jesteś pewien odpowiedzi.
4. Aby poprowadzić niewidomego, podaj mu swój łokieć. Idź śmiało przed nim. Gdy trzyma Cię za ramię, nie przepychaj go pierwszego w drzwiach, nawet jeśli podpowiadają Ci to wyuczone zasady dobrego wychowania. Niewidomy zwykle nie obawia się chodzenia po schodach ? chyba, że ma dodatkowe problemy zdrowotne. Gdy się Ciebie trzyma, wyczuwa kiedy pokonujesz schody.
5. Kiedy proponujesz niewidomemu miejsce w autobusie, zapytaj czy chce usiąść i czy wskazać mu miejsce. Jeśli tak, to połóż jego własną dłoń na siedzisko lub oparcie. Niewidomy dotykiem wyczuje miejsce, a następnie sam na nim usiądzie. Jeśli odpowie przecząco, uszanuj odmowę skorzystania z Twojej propozycji.
6. Służąc niewidomemu swoim wzrokiem, nie podejmuj za niego decyzji. Rozważ, co Ty sam myślisz, chcesz czy czujesz w takiej sytuacji.
7. Nie rób niewidomemu tego, co i Tobie byłoby niemiłe: nie popychaj, nie ciągnij za rękę, ramię czy łokieć. Nie zwracaj się na ,,ty,, do niewidomych ludzi dorosłych.
8. Mnóstwo ludzi zadaje niewidomym na ulicy pytania o ich zdrowie i sprawy osobiste. Jeśli zastanawiasz się, czy możesz osobie niewidzącej zadać jakieś pytanie pomyśl, czy byłoby to taktowne, żebyś o to samo pytał ludzi pełnosprawnych, z którymi jesteś w podobnych relacjach.
9. Zdarza się, że osoba, która używa białej laski, jest częściowo widząca. Zwykle jednak nie widzi na tyle dobrze, aby rozpoznawać i omijać przeszkody w przestrzeni miejskiej. Może np. mieć problemy z widzeniem w określonym świetle albo z dostrzeganiem dużych przedmiotów, gdyż jej pole widzenia ?działa jak patrzenie przez dziurkę od klucza?. Osoby słabo widzące czasem funkcjonują jak niewidomi, a czasem jak widzący. Nie dociekaj szczegółów resztek ich widzenia, po prostu pomóż, jeśli możesz.
10. Pamiętaj, że nie musisz pomagać, jeśli nie chcesz lub nie możesz.

Jeśli bliski Ci niewidomy chce się nauczyć poruszania z białą laską, spotkać ludzi, którzy ? nie widząc ? realizują swoje życiowe pasje:

ZAPRASZAMY DO NAS!